De doctor zat gisteren in de trein naast twee jassen. Een oranje en een gele. Het gesprek ging over werk. Nee, niet echt. Het ging over hoe het werk het beste zou kunnen werken. Over afdelingen, promotie, mensen en zelfs over wegpesten. Wat het werk nu werkelijk was is de doctor in die 40 minuten niet duidelijk geworden. De gele jas heeft het oranje exemplaar in alles gelijk geven. Maar steeds net even te vlug. Hij lachte ook teveel.

Halverwege de rit wilde de doctor dood. Maar besefte zich toen dat zulke mensen er ook moeten zijn. Mooie gedachte he?